Er-Rahmân

Rahmân ismi, Arapçada "r-h-m" kökünden gelir. Bu kök merhamet, şefkat ve korumayı anlatır; anne karnına "rahim" denmesi de aynı köktendir. Nasıl ki rahim, içindeki canlıyı hiçbir karşılık beklemeden besleyip korur, Rahmân ismi de Allah'ın rahmetinin her varlığı kuşatan, sınırsız ve karşılıksız oluşunu ifade eder.

Arapçada "fa'lân" kalıbındaki bu isim, rahmetin taşan ve her şeyi dolduran yönünü vurgular. Bu rahmet inanan ile inanmayanı, insanı, hayvanı ve bitkiyi ayırt etmeden kapsar: Nefes almak, güneşin doğması, yağmurun yağması bu genel rahmetin görünümleridir. Bu yüzden Rahmân ismi yalnızca Allah için kullanılır; hiçbir varlığa bu isimle hitap edilmez.

Kur'an'da Rahmân ismi, her surenin başında (Tevbe hariç) okunan besmelede yer alır ve Kur'an'ın bir suresine de adını verir. Rahmân suresi bu isimle açılır ve Kur'an'ı öğretmeyi, insanı yaratmayı ve ona konuşma yeteneği vermeyi bu rahmetin ilk örnekleri olarak sayar. İsrâ suresinde de "ister Allah diye çağırın, ister Rahman diye çağırın" buyrularak bu ismin Allah ismine ne kadar yakın tutulduğu gösterilir.